Stotteren

Stotteren is niet-vloeiend spreken. Daardoor gaat men woorden of woorddelen herhalen, verlengen of blokkeren. Veel jonge kinderen hebben een periode van niet-vloeiend spreken. Het is heel normaal dat een kind wel eens woorden herhaalt en meestal verdwijnen deze onregelmatigheden als het kind de taal steeds beter gaat beheersen. Het kan zich echter ook ontwikkelen tot stotteren. Naarmate de stoornis ernstiger wordt, treden secundaire gedragingen op. We zien dan bijvoorbeeld negatieve emotionele en cognitieve reacties waardoor spreekangst opduikt. Vroegtijdig ingrijpen is cruciaal om stotteren niet te laten evolueren tot een handicap. Aanvankelijk kan indirecte therapie worden ingeschakeld. Daarbij worden adviezen gegeven om met de onvloeiendheden om te gaan. Er kan ook gestart worden met directe behandeling.
Directe therapie wordt bij ons niet gegeven voor stotteren, maar we zoeken wel samen naar een collega die kan overgaan tot behandeling.